Selimiye Türkiye'de bakir kalmış nostaljik bir balıkçı köyü... Oksijen oranı, güler yüzlü köylüleri ve doğal güzellikleriyle Selimiye adeta bir cennet bahçesi.

Bir köy düşünün; Hiç kömürle tanışmamış, yöre halkının hiçbirisinin paltosu-mantosu yok. 15 Ocak'tan itibaren Çalabadem yiyip yıl boyu denize girebiliyorsunuz. Tarihi eski, dağları çam, zeytin, söğüt ve badem ağaçlarıyla kaplı. denizi temiz, balığı bol, havası oksijen yüklü, huzurlu, sakin, misafirperver...

Muğla'nın Marmaris ilçesine bağlı Selimiye Köyü, Hisarönü Körfezi'nin incilerinden biri.
Selimiye uzun ömürlü insanlarıyla da ünlü. Ocak sonu ve şubat ayı başlarında köy, kar yağmış gibi bembeyaz badem ağacı çiçekleri ile kaplanıyor. Köyün yaşlıları, "İstanbul'a kar yağarsa, biz de buralarda kazak giyer, bazen de odun yakarız." diyorlar. Köyün misafirperver halkı güleryüzlü ve doğal.

Birçoğu oksijen bolluğu nedeniyle 100 yaşını geçmiş. Köyün kadınları, kırlardan topladıkları nane ve fesleğen gibi otları saçlarına ve kulak arkalarına takarak gün boyu kendilerini "Parfüm sürmüş gibi" hissetmeyi seviyorlar.